mijn familie

Zwart

ik kijk in mijn ogen,
het ziet

Zwart

Niet alleen de bal maar ook
De contouren zien

Zwart

Ik kijk in de spiegel en ik
Herken mezelf niet
Het ziet alleen maar

Zwart

Ik pak het mes
Krab de spiegel open en ik zie

Zwart

Maar als ik krab, krab, krab
Komt het licht
Naar mijn ogen

Ik zie mijn zoon:
“grijp m’n vinger!”
pak, pak, pak!

Ik ben mijn vader
Omdat ik ouder ben dan
Mijn jeugd

Ik ben mijn opa
Omdat het zaad
Elke dag verspilt

Ik ben MIJN leven
Ik ben mijn bloed
Ik ben het leven
Dat elke dag gilt

“Papa, papa…
ik ben je zoon!
mag ik uw vader zijn!”


Ik krab elke spiegel open
Ik buig mijn oog
Naar het glas dat
Schittert

Ik hoop eens
Een volwaardig lid
Van mijn familie te zijn

het tij

Hoewel ik verschillend denk
Over wat ik ben en wat ik doe
Is altijd het idee
Ik doe wat ik denk
Ik denk wat ik doe

Maar als ik begin te denken
Weet ik niet welk begin
Ik maak
Welk weg ik loop
Welk pad ik kruis
Welk eind ik neem
Welk god vergeven macht mij drijft

Ik doe wat ik denk
Ik denk wat ik doe
Elk jobs tij ik vind
Elk pad ik kruis
Elk eind ik zoek
Elk einder mijn oog mag vervuilen

Het geeft geen zin
Om te denken wat je doet
Of zelfs maar te doen
In je denken
Het enige wat je rest
Ís knielen
En je volledig over te geven
Aan huilen en lachen

echt waar mam, echt waar

Het is vandaag weer zo’n mooie avond. Ik zit zoals de meeste dagen wat te kijken naar sitcoms die ik al voor de duizendste keer bekijk. En ja dat gaat vervelen. Dit keer will en grazen. Ik vind het niet eens leuk. Onderwijl ben ik een beetje aan het lezen in een boek (met heel veel foto’s/afbeeldingen) over de vrijmetselaars. En ik ben een beetje muziek aan ‘t downloaden en luisteren.

En dat laatste geeft toch wel t meeste plezier. Vooral als ik mensen weiger van mijn soulseek te downloaden. Je krijgt dan echt de meest rare gasten aan t woord die koste wat kost van mij een plaatje willen downloaden. En ik heb er een hekel aan dat mensen dan nix terug willen geven. Het gaat er niet om dat ik iets (of niet) zou willen van hen. Het gaat erom dat je iedereen de vrijheid geeft om muziek te kunnen krijgen die hij of zij wil. En niet alleen alles voor jezelf wil houden.

Misschien zijn er een aantal mensen die bang zijn dat je een boete krijgt als je muziek aanbiedt. Misschien zijn er mensen die bang zijn dat er een virus op hun pc terecht komt. Maar in dat laatste geval dan haal je juist niets van een andere pc af. En er zullen wel tig andere dingen te verzinnen zijn waarom je niet zou willen “sharen”.

Maar goed als ik iemand weiger dan volgt er meestal eenzelfde soort van patroon in het willen bereiken van hun doel: Het krijgen van die ene plaat.

Als eerste vragen ze altijd: Waarom ben ik geweigerd? Als ik dan vertel dat ze nix delen, vertellen ze dat ze wel dingen delen. Je kent het wel, een klein kind dat pas buiten mag spelen als z’n kamer is opgeruimd en dan na vijf minuten aan de ouders verteld dat ie dat echt heeft gedaan, echt waar mam, echt waar… Vervolgens vertellen ze dat ze jou wel in de lijst hebben gezet… Ik mag wel van hen platen krijgen. Ook dan nog ben ik niet tevreden en vertel dat iedereen dat moet kunnen en niet alleen ik (ik weet het, nogal pathetisch van me, maar afijn…) En dan als laatste redmiddel beginnen de smeekbeden. En als ik dan nog steeds weiger beginnen de schofferingen. Laten we zeggen dat mijn endeldarm behoorlijk volgepropt zit met allerhande voorwerpen en beledigingen.

TK ya didn’t share
- i added you
i sorry about that
i normally add people i download from, it just forgot this time
TK just share to everyone
- thats not safe
TK offcourse t is
- could you unban me
appreciate it
i added you so you can download
TK ok I’ll check
no sorry, ya still don’t share
- i made a mistake
i forgot to add you and now i did
all i need is the last two songs
TK sorry you still don’t share, so no
- PLEAESSSSSSE
TK no
- your a fuckin asshol
TK I love you to

Kinderachtig van mijn kant? Ja volmondig ja. Maar je moet weten dat ik daar ook behoorlijk veel plezier in schep. Misschien komt het wel door feit dat ik nogal moeite heb controle in m’n persoonlijke leven te houden. En bij deze dingen is het makkelijker mensen aan hun woord te houden. Ik zal ’t een keer aan m’n psych vragen. Aan de andere kant wil iemand iets van me en hij houd zich niet aan de afspraak… Take your pick… zou ik zeggen...

quote van de dag

Ja, tuurlijk heb ik anne frank gelezen. Ik vond alleen het eind wat minder.

zo maar ff...

Ik ben een beest in bed!!!

Geef me drie seconden en ik ben klaar...

zo laat op de avond

Hoor

HOOR…

EN…

luister…

Ssshh ssshh ssshh

Luister als je wil?
Kan je luisteren???

Luisteren naar die stomme ideeën
Die stomme gevoelens

Luisteren naar die nare gedachten,

Ssshh

Hoor die stomme suizing…

Ssshh…

Ssshh…

Elke nare gedachte

Als een slagers ENSEMbleuuuuuhhh

TIK TIK BOEM

TIK TIK BOEM

Het is de nekslag die je hoort

KNAK

Een onvolprezen Xecutie

Want je weet: elk moment is de jouwe

Ben ik al daar?

Heb ik nog even?


Een antwoordvraagspel……???

Alles zwart wit

GELIJK

EVEN??

lekker

Ik heb de laatste tijd erg veel zin om een stukje te schrijven… maar heb maar weinig tijd en uiteraard inspiratie. Na de laatste stukjes wil ik niet meer laat op de avond met een borrel op iets op dit blog gooien. Verder heb ik (of maak ik) er weinig tijd voor.

De laatste tijd is het zulk lekker weer, dat ik veel te vinden ben in de haven, bootjes en bijbehorende bootvluchtelingen bekijken. Ook ben ik bezig met het schrijven van teksten voor wat nummers die ik met verschillende mensen maak.. Doel? Eventueel een bandje bij elkaar scharrelen en aan t eind van dit jaar een optreden geven in de stamkroeg.

Verder heb ik geen tijd omdat het zulk lekker weer is… De katten zijn veel buiten dus ik ben ook veel met ze bezig. Oftewel de teken uit hun huid plukken.

Verder heb ik geen tijd omdat het zulk lekker weer is. Ik zit dan bij het schelpenstrandje van de zon te genieten. Het volk dat zich met bbq en heinekenbier neervlijt op het gras bekijk ik met gemengd plezier.

Verder heb ik geen tijd omdat het zulk lekker weer is, zodat het lekker is om ’s avonds een gezelschapsspel te spelen en met blote buik het kouwe biertje te drinken.

Verder heb ik geen tijd omdat ik bezig ben met seizoen 3 van de “hitserie” DEXTER. Een serie over een ‘bloedspatter’ specialist bij de politie die als hobby moordenaars vermoorden heeft. (http://www.sho.com/site/dexter/home.do , mochten mensen interesse hebben.)

Verder is het nu ook weer tijd voor de ronde van frankrijk. Dus moet ik m’n tv-verslaving weer ff toelaten


dexter

plakplaatje(s)

Ik heb vandaag maar weer eens een plaatje laten prikken. Ik moet bekennen dat ik tijdens de daad wel wat slaperig werd... gelukkig zag ik geen sterretjes toen ik wakker werd...

lekker impulsief

Ik zie dat ik gisteravond weer heerlijk impulsief mijn kwaadheid en teleurstelling in de nederlandse stemmer heb geuit. Ik denk dat ik voortaan maar eerst eens even lekker een nachtje slaap voordat een schrijfsel op m'n blog wordt gesmeten!

zo maar ff...

ik doe ff een gooi naar een korte discussie:

1:45 is werkzaam geweest, in het verzet in WO II, wat ook kan betekenen, dat je een wortel draagt in je revers, en of je wel eens anti-duitse taal uitspreekt....

Ruim 150.000 vrijwilligers bij de SS (schutzstaffel, er waren zelfs minder uit nederland gedeporteerde joden) hoeveel is dat in %: geen idee??

Ik geloof dat 1:3 fout was in de oorlog, oftewel gewillig meewerkte met het duitse gezag....

Wat ik eigenlijk bedoel met deze stompzinnige cijfertjes en uitermate achterhaalde en uit de tijd zijnde gedachten, IS... we zijn niet veel verder dan ons verstand hoopt te zijn...

Laten we niet vergeten dat Hitler GEKOZEN is.

afijn laten we ons niet te druk maken over dingen die NOG niet aan de orde zijn,
bij mij maken sommige triviale zaken iets los wat ik morgen weer ben vergeten, ik schiet me liever in de knie dan werkelijk mee te werken met welke fascist dan ook...

Tijd voor actie! Tijd voor de uitroeiing van welke persoon dan ook! De tijd is rijp om te denken aan de schifting van levens!? Tijd voor de vernietiging van de gebleekte haren, tijd voor de endlosung van een ongelovelijke gladde goebbels van onze "altijd wat we alles al willen hebbben zeggen goerroe" en "ich habe es gewust" MAN van de wereld... U weet wel

slaap lekker hoop ik

SIEG HEIL

Sieg heil

sieg heil,

eindelijk kunnen we zeggen wat we denken; de pvv (op dit moment meer stemmen dan de pvda....)
Ik voel een euforisch gevoel over me heen komen... Nu eindelijk DE gehele vrije meningsuiting in Europa!!!

SIEG SIEG SIEG HEIL

Ik heb er zin an!!!!!!

Was mijn held nog maar in leven dan konden we EINDELIJK schoon schip maken...

Ik loop al jaren me te irriteren aan mijn broer, elke keer als ik iets zeg, luistert ie niet... Zelfs niet door de MIJN BETAALDE apparaatjes... HUFTER!!!

Ik zeg afmaken zo'n gozer, je best doen en interegerelen is gewoon niet genoeg

Onze witgebleekte fuhrer zal ons eindelijk verlossen door medestanders in pak en zoetgevooisde stemmen...

Onze tijd is nu!!!!!!

Sieg heil SIEG SIEG SIEG HEIL!!!!!!

Zo maar ff… (heehaw)

Na een lichte beschuldiging laatst aan mijn adres, dat ik de laatste nieuwsfeitjes niet wist, was ik behoorlijk pissig… Maar eigenlijk vooral omdat het waar was.

Ik heb daar eens KORT over nagedacht. En ik heb tegelijkertijd maar weer eens het nieuws opgezet. Of laat ik wat specifieker zijn: Ik heb wat aandachtiger gekeken naar het nieuws en ja er waren hier en daar geen leuke dingen te melden… en ja, er waren momenten dat ik wat moest tranen.

Maar aan de andere kant, moest ik ook dat traantje wegpinken bij een of ander programma waarbij een tienjarig meisje, een of andere wedstrijd won???

En toen ging ik eens luisteren en lezen naar wat wereldverbeteraars en sommige andere bloggers (geheel toevallig)… En toen viel nog een pas gehouden discussie op in dat lege hoofd van mij… En toen... wist ik het gewoon… We zijn een voetnootje… een korte pas op de plek en waarschijnlijk dat zelfs niet.

Over zo’n duizend jaar zijn wij niets (en zal een andere aap het misschien opnieuw proberen (plagiaat!) Als je je geschiedenis kent dan is onze kredietcrisis, onze tweestrijd met mens en dier, onze strijd met de polariserende ideeën van rechts en links hooguit voorbeeldjes van politiek en sociaal (on)benul… Hooguit aan de orde gesteld door een professor die is afgestudeerd op deze periode… Sterker nog dat weet ik wel zeker

heehaw oftewel joepie

woestijn (ik hier?)

Ik leef in een woestijn
Een gortdroge mond
Een lip gescheurd
Een trillende hand met een droge sigaret

Een trillende hand met goedkoop bier
Dat alleen maar vochtig word
Als je ‘t maar genoeg over
Je trillende ledematen strooit

Ik leef in een woestijn
Een enkele gedachte
Dat wie het ook is
We schuldig zijn aan welke droogte dan ook

- “doe niet zo raar!!!
- wie ik?
- Ja jij!
- Wat nou!?
- Ik heb de pest aan mensen die maar wat doen, laat staan aan mensen die proberen te doen alsof ze iets zijn… wat zelfs de meest grootste mongool kan…!
- Ik doe niet zomaar wat, rot toch op! Pislijer!!! Ik heb stront dat zich beter kan draaien dan dat jouw mening ooit zou kunnen!!!
- Dat MOET een compliment zijn, ik zag je zuster laatst echt zich totaal overgeven aan mijn smeuïge drol, die met kontkorsten en al, geheel naar binnen werd geschrokt…
- KLOOTZAK… ik zal je ballen zandstalen en je lul als een vuurkorf, met lamp…

Ik leef in een woestijn
Een gortdroge hersenpan
Waar ik elke zenuw en cel
Doden kan

Als ik links kijk
Dan zie ik rechts
En als ik rechts kijk
Zie ik links
En als ik mijn ogen dicht doe
Zie ik alles
In het donker
Is toch alles zwart
Zoals het is bedoeld
En zoals het 't geval is

schuld

Ik zat de laatste tijd weer eens te denken over de schuld. De schuld die iedereen wel voelt maar veelal onderdrukt. Het “wat als”- syndroom.

Twaalf jaar, ik denk dat ik dat ongeveer moet zijn geweest. We stonden op een camping en dat was niet de eerste keer. Mijn broer en ik liepen rond en we zagen dat de jonge gasten naast ons waren vertrokken. Hun tafel die stond nog op de plek met hun bladen erop achtergelaten… Liu of lui oftewel hem in het frans… Blaadjes met naakte vrouwen erin die anders dan in de playboy letterlijk de bloemen van hun naaktheid lieten zien.. laten we niet moeilijk doen: geile plaatjes van open kutten…. Laten we zeggen dat ik behoorlijk moeite had mijn lul in bedwang te houden. Het is geen mooi verhaal over de eerste ontluikende sexualiteit maar mooier kan ik het helaas niet maken….

We moesten deze lekkere porno alleen weten te verstoppen, want we wisten dat sex slecht is… Dat is iets wat we altijd hebben ingeprend gekregen… sex of liefde is iets romantisch, iets wat je samen met de liefde van je leven ondergaat… Oftewel mijn sexuele voorlichting bestond uit: je moet je ding wel schoonmaken aan de voorkant; wees altijd schoon!

Ik was niet echt met sex bezig, maar een open kut? daar ik kon toch echt niet omheen….
Dus waarheen… waar die blaadjes verstoppen… Uiteindelijk bedacht ik dat de foto’s onder de achterbank van de auto konden worden verstopt…

Thuis gekomen, een week of drie later, waarin we totaal waren vergeten dat we dingen hadden verstopt, maakt mijn moeder de auto schoon en komt uiteraard de blaadjes tegen…

Waar komen deze dingen vandaan!!! “Godverdomme zulke dingen tolereer ik niet!”
Ik maakte me sterk en zei dat die van mij waren en om het nog erger te maken hing ik de grootste posters op in m’n kamer, naast de posters van de bandjes waar ik op dat moment fan van was…

Na een weekend weg naar een vriend van mij waren de posters verwijderd… Nooit heb ik meer zulke dingen opgehangen…

Toen ik met m’n nieuwe wief samen was, moest ik m’n playboy- poster weghalen ook al weer te provocerend… Terwijl het gewoon een mooie jonge dame is met dikke tieten, en ja ik zou me zelf klaar kunnen maken op zo’n foto van een lekkere geile dame…

Waar het om gaat: schuld wordt je aangedragen… veelal door anderen met gedachten die niet de jouwe zijn, maar je wordt altijd in dat keurslijf gedwongen, het kan je moeder zijn of je vriendin of de mensen om je heen (maar daar heb ik het nog niet overgehad)

De vraag is altijd waarom ga je deze mensen niet enorm haten, laat me zijn wie ik ben…
Het antwoord is altijd simpel, je bent degene wie je leeft, niet degene die je bent, want altijd komt het besef dat wat je bent is niet wat je hoopt en dat wat je hoopt is niet wat je bent

selffullfilling prophecy

Het is precies wat ik dacht. Opstaan om vier uur ’s ochtends brengt alleen maar vervelende dingen met zich mee. Je brengt iemand weg die zich hopelijk gaat vermaken in een leuke stad…

Om half twee heb ik m’n boek weggelegd en ben ik gaan slapen en wonderwel, dat lukte. Even met mijn stiefkatten geknuffeld, vooral met de zwaarste van de drie. Een lekkere dikkerd die altijd al een beetje op me heeft geleken. Een kat die door een stressstoornis (5 s-en toch?) compulsief het eten naar binnen werkt; een kat die daarna het eten voor een deel weer uitkotst; een kat die zich krabt omdat er overal (lichte) huidaandoeningen voordoen; een kat die schilfert; een kat die schrikt bij elk raar geluid; een kat die zich bij een fijne aanraking prompt laat vallen om de buik even grondig te laten verwennen; een kat die letterlijk geobsedeerd iets boeiend niets in de gaten kan houden; kortom gewoon een kat dus.

En als je dan opstaat om een uur of 4 ben je niet meer moe van de voorgaande dag die is afgelopen met het naar bed gaan. Maar je bent ook niet moe van het korte slaapje… zoals je wel eens bent als je te lang in je bed heb liggen dromen…

Er is een tijd geweest dat ik altijd moeilijk sliep. Eerst jarenlang omdat de film van mijn dagelijkse beslommeringen, schuldgedachten en de zeer irriterende wat als-gedachten als een rondje om de kerkroute mijn hoofd bezig hielden. En dat ik daarna deze zelfde gedachten probeerde uit te roeien door mezelf het leplazarus te zuipen… Als een volleerde nazi de Endlösung zoeken en alles wegwerken wat niet in mijn prettige leventje past. Alleen werkt de drank meestal averechts. Je kan net zoveel zuipen als je wil maar dat helpt maar voor een paar uurtjes…

En zo zit je dan weer op een ochtend te hopen op wat slaap. Ik probeer wat oude en nieuwe methodes uit, zoals een beetje doelloos muziek luisteren en meegaan op de melodie en daar een eigen verhaal van maken… Je eigen Peter en de wolf zullen we maar zeggen… En niet te vergeten mensen die je beledigen op soulseek, gevat terug te beledigen. (Het is (g)een kunst mensen te beledigen die te dom zijn voor... ach ja vul zelf maar in...

Maar ook ben ik blij dat ik van tevoren heb bedacht dat het moeilijk zou worden. Een vertrouwde fles port naast mijn zijde, word voor m’n neus, een “dingen te doen” lijstje gemaakt, een sigaret roken, spelen met de katten en verheugen op de dag van morgen… Een tiendelige serie kijken samen met een vriend, biertje erbij, wat junkfood, chips en ja toch ook weer bier en bier en bier en dan zien we wel… en natuurlijk twee dierenhuishoudens bestieren… maar dat gaat lukken

Het enige vervelende is dat oude gewoontes niet roesten… te weinig port, maar ach ik vind zo wel een veilige haven in mijn bank en een leuke dvd…

maandag 04 - 05...

Ik zou vandaag gaan helpen met de herdenking. Even aansluiten bij de ogenschijnlijk altijd even betrokken mensen die het leed van de oorlog en of andere oorlogen en slachtoffers en wat al niet meer in herinnering brengen… Zoals de meeste mensen dat heel beleefd doen… (en dan begint de film...)

En eigenlijk was ik blij dat ik niet hoefde te helpen. Ik ga altijd grappen maken op momenten dat het niet schijnt te horen en laten we eerlijk zijn, mijn bescheiden hulp bestond alleen maar uit het sjouwen van een podium NA het hele gebeuren… ik was niet echt nodig.

Dus in mijn nieuw verworven goede humeur was ik van plan om lekker te gaan oefenen met de band. Eerder dan ik had aangegeven. Ik had er zin in, lekker krijsen, schreeuwen en nieuwe nrs maken. Maar nee… een bandlid belde af… Geen zin, ik zou toch een uur later komen, dus had het geen zin om voor een schamele anderhalve uur in een smerige kelder te zitten.

Ook nadat ik vertelde dat ik wel op tijd zou zijn , bleek mijn onvermoede gedachtegang waar… (en dat heb ik al een tijdje), geen zin is geen zin….

Als je jezelf nergens toe aanzet gebeurd er ook nix!

Maar als je jezelf wel inzet, maar niet voor dat gene wat mensen om je heen vragen of datgene waar jezelf rijker van wordt zonder dat anderen dat worden of dat de eenzijdigheid in het presteren juist alleen in je werk of de maatschappelijke ladder bevindt, hoever kan je dan grenzen stellen in wat belangrijk is… oftewel wanneer is iets belangrijk…?

Kijk: ik stelde deze zin ook uit vanwege het draaien van een sigaret, het pakken van een nieuw biertje… of nog erger het uitstellen van een goede sexpartij…. En dat alleen omdat ik op dit moment heb besloten om zoiets kleins boven iets anders kleins te stellen, namelijk toch naar mijn eigen stekkie te gaan, nieuwe muziek te luisteren, te drinken en dom te denken, te rommelen in m’n huis, mijn katten te beschermen door ze te aaien terwijl ze zo krols zijn en elke voet voor een lul aanzien die hen zou kunnen verkrachten…

Laatst was ik in de supermarkt en er was iemand die de caissière erop wees dat er nog een lampje in ’t karretje lag van zijn voorganger!? Ik voelde een plaatsvervangende schaamte, omdat iemand werd verraden! Maar als je dan de “verrader” vraagt waarom hij dat deed, vertelt ie dat hij zelf niet benadeeld wilde worden… zo wordt iedereen namelijk benadeeld en erger nog… beoordeeld… een willekeurige schuld wordt ieders schuld…

Ik weet niet precies wat ik hiermee wil zeggen, of eigenlijk is niet precies nog te specifiek… misschien wel dit: Ik kan wel iets willen, maar willen is de schuld van ons allen, en schuld zit in ons allen en door ons allen is er geen ontkomen aan…

Oftewel ik had moeten kiezen voor de herdenking, de hulp en voor de sex en niet dat stompzinnige hangen voor de pc… toch…???



toren van babel

egypte foto's 2

meer van hetzelfde...

egypte foto's

Omdat ik geen tot weinig inspiratie heb voor een stukje gooi ik maar wat foto's van Egypte op m'n blogje....

slaap kindje slaap

Het was gisternacht weer eens ouderwets niet kunnen slapen. En zo vroeg was het nou ook niet. Eerst lekker alle amerikaanse detectiveseries gekeken die te slecht zijn om op primetime te worden uitgezonden (wat geen maatstaf is voor degenen die dat wel worden.) En daarna lekker een boek pakken en lezen. Nog een beetje worstelen met de katten die bij me willen liggen... Oftewel op m´n boek en tegen m´n gezicht aan.

Het eerste kwartier gaat best, je weet wat je leest. Na dat kwartier wordt dat steeds slechter. Je gaat lezen alsof je morgen een mondeling examen hebt, hardop in jezelf en de alineas opnieuw en opnieuw en opnieuw... "concentratieverlies, ik zal wel moe zijn" is wat ik denk...

Nog een keer naar de wc en dan lekker slapen.

Nee, niet bepaald. Altijd duikt er in mijn geest een onderwerp op, misschien over wat ik net heb gelezen, of wat ik die avond heb meegemaakt, of wat ik in het weekend heb gezegd bij dat feestje waar het weer veel te laat is geworden, of waarom ik zo verknipt over bepaalde dingen denk, of dat ik niet verknipt over bepaalde dingen denk... of juist wel... of niet, of dat ik de laatste twee dagen nog geen sex heb gehad... he ja laat ik lekker over sex dromen... En nog geen halve minuut later ben ik dat alweer vergeten en bedenk ik leuke verhaallijnen, zonder een verhaal te vertellen

Maar goed. Het merendeel van alles wat ik als een overspringende plaat bedenk, is de volgende dag alweer vergeten. En ik weet dat als ik opsta alleen maar weet dat ik zo moe ben en dat de nacht lang was, maar waarom ook al weer, wat had ik moeten opschrijven, wat was er ook alweer zo belangrijk dat me de hele nacht heeft gekost? Het antwoord is niets, alleen wat trivia, niet iets om wakker van te liggen.

een avondje matheuspassion: altijd lachen

Na een weer eens uit de hand gelopen woensdagavond met te snel en vooral te veel drinken, sta ik wat brak op. De avond zal lang worden. Het is de tweede keer dat we naar de matheuspassion gaan in Naarden. Toch wel het meest prestieuze concert in nederland. De kaartjes zijn weer wat duurder dan het jaar daarvoor en daar hopen we toch wel van te profiteren.

Op het heerlijk in de zon gelegen terras leg ik m'n jas over de stoel en draai de zoveelste sigaret. Het is toch een zit van pakweg drie uur en lang niet alles is boeiend. Dus alles voor die tijd is meegenomen. Hoewel het aan de mensen niet kan liggen... Die schijnen in de passion, god zelve te herkennen... Tja...

"Wilt u wat wat drinken?"
"Ja, ik lust wel een rode wijn."
"En wat wilt u drinken?'
"Ik lust ook wel een rode wijn... Maar doe maar een sinas... ik heb gister al te veel bloed zien vloeien."

Met de ogen dichtgeknepen vervloek ik mezelf, omdat ik geen zonnebril heb meegenomen en tegelijkertijd zie ik jezus aan mij voorbijgaan... Oke, het is onze eigenste prive - jezus van de eo, gekleed in een allercharmanst leren jasje met bijbehorende baard en naar achtergekamde haren... en zijn kleren nog aan... maar het is hem wel. Ik zal hem verder niet meer tegenkomen in het overspoelde kleine stadje.

Naarden is vandaag geplaagd met grijze mensen. Zelfbetitelde gedistingeerde mensen in pak en blauwe stropdas... vrouwen in piratenlaarzen en keurige kleding en zelfs hier en daar een bontje... De taalklanken achter in de keel en een hoog jenever- fijne rode wijngehalte...

Nadat we de wc''s (dixies... alles in stijl!), hebben bezocht gaan we maar in de rij staan. Ik doe mijn laatste peuk en heb een fantastische blik op de rij...Zwart is de kleur en grijs dus... het lijkt bijna of ik op m'n plek ben... (Mocht u mij zoeken dan ben ik die gast naast die man met een .felgeel vakantieshirt en een aldi-spijkerjasje aan... misschien zouden de nogal wijduiteenstaande piekharen ook nog opvallen.

Het is een mooie kerk, althans de bovenkant, waar er nog resten van schilderingen te zien zijn. De rest van de kerk, is een vreselijke hervormde kerk. Tot nu toe vermaak ik me redelijk...

De zitplaatsen bleken nog erger te zijn dan het jaar daarvoor. Rechtsachter met bijna geen zicht op het koor, laat staan op wat muzikanten. Er zijn nog drie rijen achter ons en die liggen tegen het enige toilet in de kerk aan... Als we onze dertigste rij bekijken zit er aan het begin een nogal vadsige dame (pardon, ik ben niet dik ik ben een beetje gezet) haar stoel te overmannen en op den duur te veroveren. Aan het eind zitten twee wat oudere dames. Als ik goed kijk, lijkt de oudste van de twee de moeder te zijn. Ik vermoed dat zij de blijde boodschap nog heeft meegemaakt. In de pauze toveren ze een bruine boterham te voorschijn, met kaas uiteraard. Een flesje water er bij. Een minuut voordat de passion begint komt er een man in ons rijtje zitten. Hij gaat naast m'n vader zitten en het begint...

Stilte! Er wordt wat gekucht, er wordt wat geschraapt, er wordt wat geschoven... de beenderen kraken even en op de grote monitoren valt te zien dat de dirigent zijn aanloop neemt... wacht.. wacht... stilte... spanning... Hij gooit zijn armen omhoog en LOS... En op dat prachtige moment doet de man naast mijn vader zijn breed uitgepakte videocamera open, klikt op opnemen en begint de monitoren te filmen... helaas was de beste man vergeten de toontjes uit te schakelen.

Na drie keer heerlijk te hebben gepiept vroeg de bekakte dame voor hem of ie er mee op wilde houden. En geheel gewillig gaf hij gehoor aan dat gebod... Dat leek mij een behoorlijk goede beslissing. Ik zat namelijk al te denken hoe hij van plan was zijn arm omhoog te houden.... gedurende die drie uur...

Het geluid bleek slecht. Nogal vlak en dus daarom de dynamiek missend. Het zou kunnen dat de mensen om mij heen een nogal slaperige indruk achterlieten. Hier en daar knikkende hoofdjes, schokkende schouders en wanhopige pogingen om maar niet in te doezelen.

De bekakte dame aan mijn linkerzijde, in de voorgaande rij die zich nogal stoorde aan iedereen, heeft wel genoten van haar ergenissen. De maria in de hoek kreeg een hoestbui waar iedere christen zich van zou schamen... de dikke vrouw bracht een volledig nieuwe toepassing van het gebruik van snurken ten gehore... en ja haar man zette de videorecorder weer aan bij het laatste stuk van de passion... Hij heeft in elk geval kunnen bewijzen dat hij er was.