Alsof Esau mij is

Ik sta met mijn blote voeten
In de sneeuw
Starend naar de gesmolten kringen

Van gebroken ringen
Vastgelegd
In de warmte van mijn zolen

Het is zo koud
Zo koud
Dat mijn dromen
Mijn blanke huid doet minnen
De warmte van de vacht
Die de haren van mijn
Broer geeft


Zonder welk
Mijn vader doet bezinnen
En ik zonder dat haar
Ik niet het leven zou beginnen

‘Wijl ik niet degeen ben
Die ons nageslacht
Doet leven
Ben ik wel degeen
Die ons dochters en
Zonen doet geven

Ik zeg U niets
Ik fluister
En ik geef
U mijn koning

Alles wat ik U neem
Of op blote knieen
Op de steen offer
Is niets dan een leugen

En Jezus
Godszoon? is niets dan een
Poging
Tot zonde-offer

!!!AUW!!!

!!! AUW !!!

!!! Godverdomme !!!

Mijn teen, mijn leven

… “stel je toch niet aan!

Ik heb er een hekel als je je zo aanstelt!”

“sodemieter op! Doe eens alsof je leeft

Probeer me te begrijpen

Probeer eens te zien wat en wie ik

Ben…”

Ehm,

Dat snap ik niet:

Moet ik nou opeens doen of

Pijn

Je leven beheerst doordat je je teen stoot???

“Ja, leef nou met me mee,

PROBEER

EENS

In je leven te doen alsof het je werkelijk raakt!!!”

Ok, sorry, denk ik

Geen teen stoten

Dus…

Laten we vooral nix

Raken…

katertje?????

Ik dacht vandaag
Morgen doe ik het anders
Maar als het vandaag is dan kan
Ik nog leuren en zeuren


Vandaag grijp ik nog naar
De beproefde jaloezie
De schuld
Vraag
Vraag… vraag

Om aandacht
De roep om iets wat zo snel weer
Kan verdwijnen

Het kortstondig weten
Van wat je waard bent
Of denk te zijn

De kortstondige hoofdpijn die morgen
Weer
Verdwenen
Zal zijn

De hoofdpijn die morgen
Hetzelfde is
Maar hopelijk in het klein

De schuld
Vraag
Die niet weet waarom je
In godsnaam
Ooit bent begonnen
Met denken

Dat wat zo’n pijn geeft
Morgen
En zeker vandaag

mijn familie

Zwart

ik kijk in mijn ogen,
het ziet

Zwart

Niet alleen de bal maar ook
De contouren zien

Zwart

Ik kijk in de spiegel en ik
Herken mezelf niet
Het ziet alleen maar

Zwart

Ik pak het mes
Krab de spiegel open en ik zie

Zwart

Maar als ik krab, krab, krab
Komt het licht
Naar mijn ogen

Ik zie mijn zoon:
“grijp m’n vinger!”
pak, pak, pak!

Ik ben mijn vader
Omdat ik ouder ben dan
Mijn jeugd

Ik ben mijn opa
Omdat het zaad
Elke dag verspilt

Ik ben MIJN leven
Ik ben mijn bloed
Ik ben het leven
Dat elke dag gilt

“Papa, papa…
ik ben je zoon!
mag ik uw vader zijn!”


Ik krab elke spiegel open
Ik buig mijn oog
Naar het glas dat
Schittert

Ik hoop eens
Een volwaardig lid
Van mijn familie te zijn

het tij

Hoewel ik verschillend denk
Over wat ik ben en wat ik doe
Is altijd het idee
Ik doe wat ik denk
Ik denk wat ik doe

Maar als ik begin te denken
Weet ik niet welk begin
Ik maak
Welk weg ik loop
Welk pad ik kruis
Welk eind ik neem
Welk god vergeven macht mij drijft

Ik doe wat ik denk
Ik denk wat ik doe
Elk jobs tij ik vind
Elk pad ik kruis
Elk eind ik zoek
Elk einder mijn oog mag vervuilen

Het geeft geen zin
Om te denken wat je doet
Of zelfs maar te doen
In je denken
Het enige wat je rest
Ís knielen
En je volledig over te geven
Aan huilen en lachen

zo laat op de avond

Hoor

HOOR…

EN…

luister…

Ssshh ssshh ssshh

Luister als je wil?
Kan je luisteren???

Luisteren naar die stomme ideeën
Die stomme gevoelens

Luisteren naar die nare gedachten,

Ssshh

Hoor die stomme suizing…

Ssshh…

Ssshh…

Elke nare gedachte

Als een slagers ENSEMbleuuuuuhhh

TIK TIK BOEM

TIK TIK BOEM

Het is de nekslag die je hoort

KNAK

Een onvolprezen Xecutie

Want je weet: elk moment is de jouwe

Ben ik al daar?

Heb ik nog even?


Een antwoordvraagspel……???

Alles zwart wit

GELIJK

EVEN??

ik drink mijn gifbeker

Ik kruip in mijn steeg
ik boer, ik hik
ik kruip
ik kruip

De deur opent
en met speels gemak
glijdt het bier
uit de slokdarm
het vuur dovend

Ik kruip
ik kruip
langs de stront van de hond
ik kruip
ik kruip
langs de eigen idealen
terwijl ik nooit heb geweten
waar ik voor stond

En als ik met een verdorde strot
mijn hoofd hijs
uit de heerlijkheid
van de slaap
de voordeur open
voor god
staan ze daar met frisheid
te verkondigen
dat de wereld is verrot

geef me een week
te zien wat is
zonder zorgen te maken om
morgen
geef me een week
om te zien
of er werkelijk iets is
verborgen

maar voor nu
laat me kruipen
en kruipen
en niet morgen