Egypte

Na twee biertjes in de trein te hebben genomen viel het inchecken van de bagage redelijk mee. Je papiertje laten zien, ff de koffers laten wegen en voor we het wisten waren we klaar. Dan alleen de douane nog... maar zelfs dat viel mee... Ik hoefde niet eens m'n gehele broek uit te trekken. (Ik had mijn rituele ontwijdingsmes niet in mijn handbagage gestopt... en dat was maar goed ook, want er waren behoorlijk wat mensen die een ware "goddelijke" castratie verdienden.)

Wat te doen, wat te doen... Zoveel tijd over en de moderne mens weet niet zijn tijd goed in te delen.... Dus: Eten, drinken en de doorzichtige tas volstoppen met hopelijk goedkopere spullen dan thuis... In mijn geval een literfles whiskey. Meer mocht een vriendelijk ogend mens niet meenemen. Na meer te hebben uitgegeven op Schiphol dan in de hele vakantie in de woestijn, stapten we in het vliegtuig. En daar kwamen de altijd weerzinwekkende, onogelijke en snobistische dames. Zij die het eten en de drank uitdelen op zo'n vlucht... De dames die ruiken naar pasgewassen linnen luiers en overdadige, dus dure parfums, die je ondertussen aankijken alsof je net bent klaargekomen op de stront van de krijsende babies die niet in toom te houden zijn. Babies, waarvan de moeders uit voorzorg al een mondmasker hebben voorgedaan...

Maar goed. Na een vlucht van ongeveer vier uur en drie wijntjes en twee whiskey's later kwamen we in Cairo. Het was plaatselijke tijd een uurtje of twee en we kwamen aan in het hotel. En daarna... uitslapen.. half tien gingen we naar de prachtige verbeelding die de pyramiden zijn...

En ja ze zijn prachtig. Als je ze van dichtbij zo ziet (althans wat je er van kan zien!) geeft het een dusdanige energie dat je als rechtgeaarde atheist, god of de goden om je heen voelt... Het is bijna niet te beschrijven... sterker nog: Het is niet mogelijk... Zo vreemd...

Met een gebogen rug en de knieen in negentig graden loop ik naar beneden... Mijn haar schuurt van het zand en mijn kleding smeekt om vocht... net als mijn keel... het wordt warmer en warmer... Buiten waar mijn moeder en de gids staan, is het maar een graad of 20. En binnenin dat driehoekige gevaarte wordt het alleen maar warmer en warmer... een simpele sauna is niet genoeg... Tigduizend ton steen leunt op mijn schouders, de longen schreeuwen om lucht... verse lucht... maar ook mijn hele spierstelsel verslapt

Egypte

Aanstaande vrijdag ga ik op vakantie. Een fijne tien dagen. De dagen meegeteld dat we vliegen.
Dus eigenlijk acht dagen.
De dagen meegeteld dat we in de nachttrein en bus zitten.
Dus eigenlijk zes dagen.
De dag meegeteld dat we in een bus zitten naar een optionele site (Abu Simbel).
Dus eigenlijk maar vijf dagen.
Affijn, een fijne vijf dagen dat we heerlijk als een hond in het zand kunnen rollen en kunnen genieten van stoffige pyramiden, een misvormde stenen leeuw en tempels uit lang vervlogen tijden.

Ik pretendeer zo nu en dan een beetje te weten van wat er is gebeurd in het verleden. Zo ben ik nogal ontstemd over het "feit" dat de reisorganisatie uitlegt dat de pyramiden zijn gebouwd door honderdduizenden slaven. Ach ja een klein foutje, denk ik... Helaas een foutje dat al een decade terug, is weerlegd door archeologen. Maar goed dat willen we graag geloven. ' Vroeger onderdrukten ze de mensen om grootse dingen te doen'. Het "echte" feit is dat de normale mens toen gewoon vrije tijd over had, omdat hun land voor minimaal vijf maanden overstroomd was.

Toen de Hellenen en Romeinen, Egypte bezochten en uiteraard het voedsel (graan) wegkaapten, was de Egyptische beschaving al oud. Wat heet, zo oud dat er een bepaald ontzag was. Romantische jongens die Romeinen. Wat ik pas sinds kort weet is eigenlijk best wel frustrerend... ik heb het nooit geweten. Maar waarom is de Egyptische cultuur zo lang bewaard geweest en heeft het zolang kunnen bestaan? Dat is om maar een simpele reden: Het ligt ingesloten in de woestijn. Dit klinkt niet vreemd (en is het ook niet), maar het is wel een illusie armer. Je verwacht van een groot rijk dat het door de cultuur en door hun inventiviteit zich boven andere culturen uitsteekt en daarom zo lang kan bestaan. Maar dat is dus niet zo. Het was gewoon moeilijk aan te vallen... woestijn, woestijn, woestijn... Eigenlijk was het dus een moeilijk bereikbaar en "onvindbaar" rijk.... Ze hadden alle tijd om zo geavanceerd te worden. Oke, ze hebben jarenlang in hun nakie rondgelopen, maar dat neem je als welgeklede moderneling op de koop toe... Geef mij die Grieken of Romeinen maar...

Maar goed, eerst zien dan geloven. Ik heb geen idee wat voor een invloed de oude cultuur op me zal doen. Ik heb ook in Truva (Troje) rondgelopen met dat afzichtelijke touristische paard wat er staat. En de ongelofelijk slechte opgravingen die Schliemann daar heeft gedaan. Hij die als een woeste barbaar de grond heeft opengetrokken en de ene na de andere Troje heeft geslacht zonder het stoffelijk overschot in herkenbare staat achter te laten. Maar ik voelde de aanwezigheid van Achilles, Hector en Oddyseus en al die andere helden. De helden waarvan mijn vader vertelde op weg naar het zuiden van Frankrijk of op weg waar dan ook... Ik wilde de verhalen altijd horen... Die verhalen heb ik minder met die Egyptenaren. Hoewel ik graag nog de penis van Osiris zou willen vinden... Dus...

Dus vrijdag.. Een ritje van vier uur in een KLM-toestel, ff wat eten en hopelijk wat drinken. Gelukkig is er een aanslag in Cairo geweest... De mensen aldaar zijn bang dat de touristen wegblijven. Ik zie dat toch als iets positiefs! Dan hebben we geen rijen bij de tombes en musea. Bij de souvenirs zullen ze eerder tevreden zijn met een iets te laag bod en wie weet kan ik nog een geinige mummieschedel op de kop tikken.